Adanalıyım,yaşım herkese uygun,güzel şeyler için sabırsızım,mesleğim iyilik bekçisi , en sevdiğim renk gökkuşağı,burcum sen nasıl istersen,tartışmaya açık ahmaklığa kapalıyım, dünyam renklidir,her görüşe yer var bi tek hainliğe yer kalmadı. Başka gezegenlerden gelenlere dünyayı anlatıyorum dinle sana da anlatayım. Burda insanlar var iki gözü olup gerçeği görmek istemeyen,iki kulağı olup doğruları duymak istemeyen,ağzı olup da haksızlık karşısında susan,ayakları var güzel diyarlara gitmemiş,elleri var bir defa düşeni kaldırmayan ve hiç kullanmadığı bir beyni var. Heeey! nereye gidiyorsun... seni çok özleyeceğim umarım bir daha gelirsin çünkü kimseyle konuşamadım anlatamadım gerçekte neler hissettiğimi şimdi ise duvara bakıyorum, bakıyorum da çok değişmiş artık bana bile bakmıyor sadece ben ona bakıyorum zavallı hissediyorum çaresiz hissediyorum güçsüz hissediyorum çünkü çaresiz,zavallı ve güçsüz insanlara yardım edecek kimse kalmadı sadece dualarımı gönderiyorum onlara. Bugün öyle insanlar tanıdım ki duyguları Uranüs'ün yanında bile soğuk kalır lakin öyle insanlar tanımak isterdim ki o güzel hislerini geçirsinler bana, çocukların öldürülmediği dünyayı anlatsınlar, güzel insanlardan bahsetseler ama ben yalnız kaldım bu uçurumun kenarında geriye gidemiyorum hayallerim orda bir defa daha hayal etmek istemiyorum çünkü hayatım hayalimden çok küçük ve ben ileri de gidemiyorum çünkü uçurumun aşağısında beni sevdiğini söyleyen insanlar var atlasam beni tutmayacaklar. En güzeli burda tek başıma kalmak galiba. Mesleğimi çok güzel yapıyorum severek yapıyorum bir kişi uğradı o da nedense kaçtı neyse ben burdayım iyilik bekçisi olarak kalacağım.
(HOŞÇAKALIN GİDİYORUM.)